"आनंद डोह ... "

शिंकलो, जा जे करायचे ते कर जा जिंकलो, जा जे करायचे ते कर जा सांडलो, होऊनि रक्त मातीच्यासाठी, भांडलो, जा जे करायचे ते कर जा भंगलो, घाव घे...

बावरली राधा दिसतेे ना दिसतो मोहन फांदीवरुनी गंमत  बघतो हसतो मोहन उधळीत वाळू फिरते राधा किनाऱ्यावरी वाळूच्या कणकणात भरुनी असतो मोहन मिलन ...

माठाला जातो तडा, बाप बापुडा, काळजीत पडतो माळ्यावर एकच घडा, तोही कोरडा, तान्हुला रडतो अश्रूंचा सुटतो वेग, टाचेची भेग, सणाने कळ नशिबाची पुस...

तरळले लोचनी आसू तिला हसवून जाताना उरली वीण थोडी जन्म हा उसवून जाताना न झाला हात कातर क्षणभरी थरथर सुद्धा नाही न काही वाटले, खंजीर उरी धसव...

देणे सुगंध, जोवर निर्माल्य होत नाही बाकी तसा फुलांचा विशेष बेत नाही तिची कट्यार आहे छातीत रुतून किंचित जी आत जात नाही बाहेर येत नाही तोड...

सोसाट्याचा वारा आला धूळ उडाली हवेत पण येणे ठरलेले याच भूमीच्या कवेत धूळ आसमानी गेली ढगासोबत मिळाली झाला जोराचा पाऊस सारी बंधने गळाली ...

खाली झाला प्याला साकी भर पुन्हा एकवार जाम धुंदीत याच्या बुडल्यानंतर होतील दुःखे सारी तमाम विसरू दे आता जगाला बुडवू दे मदिरेत त्याला वि...

लागलो आता कुठे बोलायला गारदी आले गळा कापायला स्वप्न होते ते तुझे की पाश होता प्राण फिरुनी लागला गुंतायला सय तिची जेव्हा नभाच्या पार गेली...

सय तुझी केव्हातरी जाते थराला लागते अन बोचरी घरघर घराला सागराने काय जादू सांग केली भेटताना का नदी आली भराला दान पेटीतील द्यावे त्या करांन...

तिच्यावरील कवितेला दिली दाद त्यांनी जुन्या वेदनेस फिरून दिली साद त्यांनी शब्दांची जडली व्यसने अशी भयानक जिंदगानी केली सारी बरबाद त्यांनी ...

गर्द निबिड रात्रीत साथीला केवळ शब्द ओठात गोठले गाणे भोवती सर्व निस्तब्ध मी लयीत चालतो तरीही पायात वाट भरकटते भय इथले संपत नाही मज तुझ...

शल्य कैवल्याचे बाई दुःख रानोमाळ जळे रक्त गोठून गोठून नसानसात साखळे नाद कांचनमृगाचा ओलांडते बाई रेघ वेणी सोडून मोकळी बोलावते काळा मेघ ...

आयुष्यामधे या केले असे कांड जाहलो प्रकांड पंडित मी अनुभव सारे बांधले गाठीशी टाकली पाठीशी सुखदुःखे पूजा आरत्यांचे आंधळे इशारे खाजगी...

घाल जरा मोकळेपणाला आवर वाढला इथे चोरांचा आता वावर टाळ विहरणे तंग घालुनी कपडे ही अशी सुबकता चित्तारून देहावर म्यान कर त्या नजरेच्या तलवार...

घोळ झाला घोळ सखे गं घोळ झाला घोळ तुला आठवता कागदावरी उतरून आली ओळ सखे गं घोळ झाला घोळ घोळ झाला घोळ सखे गं घोळ झाला घोळ स्पर्शता तुला विस...

जिथे राहिले भग्न अवशेष बाकी, वदे  कोण त्या राउळाची कथा पुजारी म्हणे ओळखीचे पुरावे, न जाणे परी देवतेची व्यथा शैवाळलेल्या चिरा काही अजुनी, द...

प्रत्येकाच्या नशिबात मळलेली एक वाट स्वतःची स्वतःसही न कळलेली एक वाट क्षितीजाच्या पार जाते आकाशाला कवे घेते पायाखाली धूळ खात पडलेली एक वाट...

गाली खुलते तुझ्या हे द्वाड चांदणे भुरळ पाडते मना लबाड चांदणे उठले रोमांच कसे यौवनावरी रुजले देहात का उफाड चांदणे झोपडीत चंद्रमौळी काय मा...

काल रातीला मोठा राडा झाला धुतले गाढव त्याचा घोडा झाला तसा शहाणा माणूस होता फार शब्दामध्ये अडकला वेडा झाला देवावरती भजन लिहाया बसलो देव ...

तो दाटून ये घननीळ पाडून मनाला पीळ दुरात शांतता मोठी पण भोवताल व्याकुळ भरण्यास भावना सागर मी पानावर पाझरतो म्हणतात उगाचच लोक मी कविता बिवि...