Thursday, January 17, 2019

देव्हारा

तिचा सुगंधही उडवून नेई तिच्यासवे वारा
पहा निघे ती घरातून अत्तर तरी फवारा

वाट पाहिली शकुनांची मी तिच्या उत्तरासाठी
नाही  म्हणता तिने खळकन तुटला ना तारा

उभा ठाकला जगापुढे लेखणी धरून हाती
पण शाईच्या किमतीपायी हरला बेचारा

बांधा कडीकुलपात हृदय लावा खडा पहारा
मोहाच्या त्या क्षणी नेमके देते गुंगारा

कंटाळून जगण्याला झालो असतो संन्याशी
दोन चिमुकले पाहून डोळे फिरलो माघारा

पटविण्याचा प्रश्न गहन पोरास पाटलाच्या
आजकालच्या मुली मागती आधीच सातबारा

मी कुठे सुरुवात केली सांगण्या कहाणी
डोळ्यात का तुझ्या गं आधीच अश्रुधारा

इतके झाले घट्ट आता या दुःखाशी नाते
सुख बहुधा पाहून दुरूनच करते पोबारा

ढेकरसुद्धा गिळला जातो पचवूनिया चारा
त्याशिवाय का असला लालू येतो आकारा

प्रत्येकाची आपली आपली दृष्टी पाहण्याची
कुणास दिसते गुहा वा ढोली, कोणास निवारा

ना वाटते कधीही मिळणार तव इशारा
ना वाटते कधी हा सरणार खेळ सारा

पूजतात जिथे आईवडिलांना दैवताप्रमाणे
घरी अशा प्रत्येक कोपरा असतो देव्हारा

- विशाल (१८/०१/२०१९)

Friday, January 11, 2019

कल्पांत

सोडली लावायची मी जात आता
घ्या मला कोणीतरी कळपात आता

प्यायचो तेव्हा कुठे झाले दगे ? पण
ग्लास भरलेलाच करतो घात आता

हारण्याची ही खरोखर हद्द झाली
सावलीही देत आहे मात आता

उरातला बारुद गेला भिजून कधीचा
फुसफूसते निव्वळ जिव्हेची वात आता

आठवणही येत नसावी तिजला माझी
मीही झिडकारतोच की एकांत आता

पाहून पिझ्झा बर्गर घेते धाव तान्हुले
भात मऊ, चिऊकाऊही ना खात आता

पोसत होता बाप तोवरी ऐष होती
रोजचेच भागविण्याची भ्रांत आता

जितके हासू दाटून येते चेहऱ्यावरी
तितके रण रक्ताळत जाते आत आता

काळजी सोडा जगाची.. हात जोडा
समीप येऊन ठाकला कल्पांत आता

काढशी कसले गळे आता विशाला
ऐकणारे झोपले बघ शांत आता

- विशाल (११/०१/२०१९)

Tuesday, September 11, 2018

तुझे नाव

इतके अलगद उच्चारावे नाव तुझे ओठाने
एकाच शब्दामध्ये सामावून गावे अवघे गाणे

काना होऊन वीज रहावी खडीच भूमीवरती
मात्र्याने मग नभासमोर खोटेच द्यावे बहाणे

अनुस्वाराचे टपोर मोती अंगठित सजवावे
रेखीव कोरावीत तयास्तव अर्धचंद्र कोंदने

पाय मोडल्या अक्षरांनी मारावी तिरकी गिरकी
ऊकाराने रुणझुणावे पायात बनून पैंजणे

नदी वळवावी कडेकडेने रफार वेलांटीच्या
विसर्ग घेऊन पुरी सजावी उर्वरित व्यंजने

हरेक वळण, गाठ नि कोन मनामध्ये ठसावा
नाव उमटता सुटून जावे जिंदगीचे उखाणे

-- विशाल (११/०९/२०१८)

Monday, September 10, 2018

मिसकॉल

कितीतरी वेळ नुसता वाजत होता मिसकॉल
माझ्या फोनवरचा तुझा गाजत होता मिसकॉल

जातो जातो म्हणत किती माजला होता मिसकॉल
पण तुझ्याकडे येताना मात्र लाजला होता मिसकॉल

बोलण्यात नसलेली धार परजत होता मिसकॉल
पाच पाच मिनिटांनी पुन्हा गरजत होता मिसकॉल

मित्रांमधून तुला केलेला लपून होता मिसकॉल
कळत नकळत किती भावना जपून होता मिसकॉल

वाट पाहूनी जीव वेशीला टांगत होता मिसकॉल
मनामनाचे मनामनाला सांगत होता मिसकॉल

येऊन अचानक हृदयात घर करून राहिला मिसकॉल
फोनबरोबरच मनातूनही भरून वाहिला मिसकॉल

खळखळ सुंदर निर्झराप्रमाणे वहात होता मिसकॉल
अबोल्याच्या धीराचा अंत पहात होता मिसकॉल

काय झालं जर आज थोडा ओला होता मिसकॉल
मी न्हाणीघरात असताना तो केला होता मिसकॉल

माहीत नाही कुठलं देणं लागत होता मिसकॉल
माझ्यासोबत आठवणीत उगा जागत होता मिसकॉल

तुला भेटायचा एकमेव मार्ग ठरीत होता मिसकॉल
त्या मार्गावर मजला सोबत करीत होता मिसकॉल

-- विशाल (११/११/२००६)