मैंने एकबार सुबह आँख खुलनेसे पहले ख्वाबसे कहा -
"अगर आ रहे हो तुम, तो कुछ देर और सो लेता हू"
ख्वाब ने कहा -
"देख लो तुम्हारी मर्जी।
मैं आ तो जाऊँगा मगर भा जाऊं ये बोल नहीं सकता।
हो सकता है मैं तुम्हे ले जाऊं ऊँचे आसमान में चाँद पर या फिर समंदर की गहराईमे
या छोड़ दू वीरानेमे या डुबो दू तन्हाई में
देख लो तुम्हारी मर्जी।
मैं आ तो जाऊँगा मगर ....
हो सकता है मैं छेड़ दू वही धून फिरसे जो तुम गुनगुना रहे थे दिनभर
मिला दू उससे जिसे देखा था कल साबुन की ad में टीवीपर
या फिर से उभार दू कोई याद जो दिल के कोने में थी दफ़न पड़ी
दिखा दू वो खामोशीसे मुड़ा चेहरा, जुदाई की वो घडी
देख लो तुम्हारी मर्जी।
मैं आ तो जाऊँगा मगर ....
हो सकता है मैं प्यारा लगू या न्यारा
सुहाना लगू या डरावना
ये ना मेरे बस में है न तुम्हारे
मैं आ तो जाऊँगा मगर ....
देख लो तुम्हारी मर्जी।
"
नींद नहीं आती ... आजकल आँख बड़ी जल्दी खुल जाती है ..
-- विशाल (२१/१०/२०१६)
Friday, October 21, 2016
Tuesday, August 2, 2016
हल्ली मी एकटा नसतोच बहुधा
हल्ली मी एकटा नसतोच बहुधा ...
अगदी तिची आठवण नसली तरी सोबत असतेच कोणी ना कोणी ... भटसाहेब ग्रेस गुलजार आदी
कधी भटसाहेब गुणगुणत असतात सरणावर जाताना कळलेली गझल ...
कधी ग्रेस सांगत असतात न संपणाऱ्या भयाचा अर्थ किंवा ती गेली तेव्हाची गोष्ट ..
कधी गुलजार आसुसलेले असतात मराठीत येण्यासाठी ...
कधी शैलेंद्र गीत लिहितात मुकेश ते म्हणून दाखवतात तर कधी रफीसाहेबांच्या आवाजावर मी आणि शम्मी मान डोलावतो...
बऱ्याचवेळा असेही होते कि एखादा न आठवलेला किंवा माहीतच नसलेला अनामिक आवाज पूर्ण प्रवासात साथ देतो.. एकच गाणे पुन्हा पुन्हा म्हणून दाखवतो जणू काही आयुष्य त्या सुरवात आणि शेवटात थांबलंय...
.
.
हल्ली मी एकटा नसतोच बहुधा ... सोबत असतेच कोणी ना कोणी..
--- विशाल (०३.०८.२०१६)
अगदी तिची आठवण नसली तरी सोबत असतेच कोणी ना कोणी ... भटसाहेब ग्रेस गुलजार आदी
कधी भटसाहेब गुणगुणत असतात सरणावर जाताना कळलेली गझल ...
कधी ग्रेस सांगत असतात न संपणाऱ्या भयाचा अर्थ किंवा ती गेली तेव्हाची गोष्ट ..
कधी गुलजार आसुसलेले असतात मराठीत येण्यासाठी ...
कधी शैलेंद्र गीत लिहितात मुकेश ते म्हणून दाखवतात तर कधी रफीसाहेबांच्या आवाजावर मी आणि शम्मी मान डोलावतो...
बऱ्याचवेळा असेही होते कि एखादा न आठवलेला किंवा माहीतच नसलेला अनामिक आवाज पूर्ण प्रवासात साथ देतो.. एकच गाणे पुन्हा पुन्हा म्हणून दाखवतो जणू काही आयुष्य त्या सुरवात आणि शेवटात थांबलंय...
.
.
हल्ली मी एकटा नसतोच बहुधा ... सोबत असतेच कोणी ना कोणी..
--- विशाल (०३.०८.२०१६)
त्यादिवशी सापशिडीच्या खेळात
आठवतं.. त्यादिवशी सापशिडीच्या खेळात २ चे दान पडून, ९८व्या घरातल्या सापाने मला खाल्ले होते. आणि ६७व्या घरावर घसरलो होतो मी ...
किती खळखळून हसली होतीस. आणि पुढे खेळण्याऐवजी दिलीस एक मोठी जांभई. म्हणालीस झोप आलीये रे खूप, शिल्लक डाव नंतर खेळू. ...
.
.
.
अजूनही तो डाव अर्ध्यावरच आहे....
तो बोर्ड, ते फासे.. सापडत नाहीयेत आता ...
आणि तूही ...
डाव अर्ध्यावर आहे ... अजूनही ..
-- विशाल (०२.०८.२०१६)
किती खळखळून हसली होतीस. आणि पुढे खेळण्याऐवजी दिलीस एक मोठी जांभई. म्हणालीस झोप आलीये रे खूप, शिल्लक डाव नंतर खेळू. ...
.
.
.
अजूनही तो डाव अर्ध्यावरच आहे....
तो बोर्ड, ते फासे.. सापडत नाहीयेत आता ...
आणि तूही ...
डाव अर्ध्यावर आहे ... अजूनही ..
-- विशाल (०२.०८.२०१६)
Sunday, July 31, 2016
ये ऐशट्रे पूरी भर गयी है.
जगह नहीं है और डायरी में
ये ऐशट्रे पूरी भर गयी है.
भरी हुई है जले-बुझे अधकहे ख़यालों की की राखो-बू से
ख़याल पूरी तरह से जो के जले नहीं थे
मसल दिया या दबा दिया था, बुझे नहीं वो
कुछ उनके टुर्रे पड़े हुए हैं
बस एक-दो कश ही ले के कुछ मिसरे रह गए थे!
कुछ ऐसी नज़्में जो तोड़ कर फेंक दी थीं उसमें
धुआँ न निकले
कुछ ऐसे अश’आर जो मिरे ‘ब्रांड’ के नहीं थे
वो एक ही कश में खांसकर, ऐश ट्रे में
घिस के बुझा दिए थे..
इस ऐशट्रे में,
ब्लेड से काटी रात की नब्ज़ से टपकते
सियाह क़तरे बुझे हुए हैं..
छिले हुए चाँद की त्राशें,
जो रात भर छील-छील कर फेंकता रहा हूँ
गढ़ी हुई पेंसिलों के छिलके
ख़यालों की शिद्दतों से जो टूटती रही हैं..
इस ऐशट्रे में,
हैं तीलियाँ कुछ कटे हुए नामों, नंबरों के
जलाई थें चाँद नज़्में जिन से,
धुआँ अभी तक दियासलाई से झड रहा है…
उलट-पुलट के तमाम सफ़्हों में झाँकता हूँ
कहीं कोई तुर्रा नज़्म का बच गया हो तो उसका कश लगा लूं,
तलब लगी है !
ये ऐशट्रे पूरी भर गयी है..!!
-गुलज़ार
Subscribe to:
Posts (Atom)
