Showing posts with label गझल. Show all posts
Showing posts with label गझल. Show all posts

Sunday, October 27, 2019

जे करायचे ते कर जा

शिंकलो, जा जे करायचे ते कर जा
जिंकलो, जा जे करायचे ते कर जा

सांडलो, होऊनि रक्त मातीच्यासाठी,
भांडलो, जा जे करायचे ते कर जा

भंगलो, घाव घेऊन प्रीतीचे रक्तीम,
रंगलो, जा जे करायचे ते कर जा

तरसलो, जरी एकाच कटाक्षातूनी,
बरसलो, जा जे करायचे ते कर जा

पोळलो, जीवाचा यत्न करून विश्वाशी,
खेळलो, जा जे करायचे ते कर जा

टोचलो, त्यास नडला जो ध्येयप्राप्तीला,
पोचलो, जा जे करायचे ते कर जा

साचलो, कुठेही नाही जिथेही गेलो,
नाचलो, जा जे करायचे ते कर जा

खेटलो, थेट जाऊन सुबकता पाहता,
पेटलो, जा जे करायचे ते कर जा

झोपलो, शांत निर्धास्त वेळ आल्यावर,
लोपलो, जा जे करायचे ते कर जा

- विशाल (२७/१०/२०१९)

Saturday, October 19, 2019

राधा-मोहन

बावरली राधा दिसतेे ना दिसतो मोहन
फांदीवरुनी गंमत  बघतो हसतो मोहन

उधळीत वाळू फिरते राधा किनाऱ्यावरी
वाळूच्या कणकणात भरुनी असतो मोहन

मिलन ना तरी मनात केवळ राधा राधा
असती सोळा सहस्त्र  तरीही नसतो मोहन

घन दाटून येतात अचानक पाऊस येतो
झुरते तिकडे राधा इकडे झुरतो मोहन

तिथे रुक्मिणी भामा झगडे प्राजक्तावर
इथे राधेच्या रोमरोमात फुलतो  मोहन

तिन्ही लोक भरूनी त्याची माया जरीही
राधेला वगळून कितीसा उरतो मोहन

- विशाल (०५/०३/२०१९)

Friday, July 19, 2019

तरळले लोचनी आसू तिला हसवून जाताना

तरळले लोचनी आसू तिला हसवून जाताना
उरली वीण थोडी जन्म हा उसवून जाताना

न झाला हात कातर क्षणभरी थरथर सुद्धा नाही
न काही वाटले, खंजीर उरी धसवून जाताना ?

निघाली भेट कपटी जी सुगंधी वाटली तेव्हा
विषारी माळली होती फुले .. फसवून जाताना

तुटतो जीव, पाऊल रोज अडते उंबऱ्यामध्ये
पिलांना एकटे घरट्यामध्ये बसवून जाताना

देणे मातीचे आतातरी फिटले असेल बहुधा
रित्या हातीच गेला गाव तो वसवून जाताना

विना जाणीव घडलेले असे गारुड होते ते
पुंगीत गुंगले सारे ...साप डसवून जाताना

कुणी माळी महार कुणी इथे झाले तुका वाणी
मनावर भाव विठ्ठलमय असा ठसवून जाताना

- विशाल (१९/०७/२०१९)

Wednesday, June 19, 2019

फुलांचा बेत

देणे सुगंध, जोवर निर्माल्य होत नाही
बाकी तसा फुलांचा विशेष बेत नाही

तिची कट्यार आहे छातीत रुतून किंचित
जी आत जात नाही बाहेर येत नाही

तोडून बंध कुठल्या चकव्यात पाडले तू
रस्ता तुझ्याकडे मज कुठलाच नेत नाही

मीही कधी न त्यांच्या गर्दीत झालो सामील
त्यांनी कधीच मजला धरले जमेत नाही

कुठला धरू पुरावा तोडू कसा भरवसा
तुकडेच हे चितेवर अखंड प्रेत नाही

कर्जात शेत आमुचे लाटालही परंतु
रक्तातूनी मरेतो जाणार शेत नाही

आता जगास देऊ कुठला नवा बहाणा
तीही कवेत नाही... मीही नशेत नाही..

- विशाल (१९/०६/२०१९)

Tuesday, May 28, 2019

लागलो आता कुठे बोलायला

लागलो आता कुठे बोलायला
गारदी आले गळा कापायला

स्वप्न होते ते तुझे की पाश होता
प्राण फिरुनी लागला गुंतायला

सय तिची जेव्हा नभाच्या पार गेली
लागलो मी तारका मोजायला

खरडुनी केली आधी काया रीती
धावले मग सावली चोरायला

पावसाची फक्त फसवी हूल होती
मोर वेडे लागले नाचायला

अर्थ नाही अन्नपूर्णेचा असा की
आयुष्य जावे हे उभे रांधायला

- विशाल (२३/०५/२०१९)

सय तुझी

सय तुझी केव्हातरी जाते थराला
लागते अन बोचरी घरघर घराला

सागराने काय जादू सांग केली
भेटताना का नदी आली भराला

दान पेटीतील द्यावे त्या करांना
घडवती जे देव.. कोरून फत्तराला

जोडले नाते गुलाबाशी असे की
टोचती काटे सुगंधी अंतराला

या तीरावरल्या सुखांचा वीट आला
जीवना ने ना मला तू त्या तीराला

- विशाल (२७/०५/२०१९)

दिली साद त्यांनी

तिच्यावरील कवितेला दिली दाद त्यांनी
जुन्या वेदनेस फिरून दिली साद त्यांनी

शब्दांची जडली व्यसने अशी भयानक
जिंदगानी केली सारी बरबाद त्यांनी

चुकून सागरांना या समजलो मी शांत
वादळातून दाखविली अवकाद त्यांनी

भासले जे बंड ती वळवळ निघाली
चिरडले भीतीत जीव निष्पाद त्यांनी

कधी ना कधी तोल जाणार होता
दडपुन जपलेले मनी उन्माद त्यांनी

"मला वाटते.." एवढेच बोललो मी
विषय सोडुनी घातला वाद त्यांनी

जाताच दांभिकांच्या हातून दानपेटी
मोलभाव करुनी विकला प्रसाद त्यांनी

(ज्यांनी कधी न धरली बाजू विषयसुखाची
निलचित्र पाहताना केला प्रमाद त्यांनी )

- विशाल (२८/०५/२०१९)

Saturday, March 30, 2019

एक वाट

प्रत्येकाच्या नशिबात मळलेली एक वाट
स्वतःची स्वतःसही न कळलेली एक वाट

क्षितीजाच्या पार जाते आकाशाला कवे घेते
पायाखाली धूळ खात पडलेली एक वाट

अजूनही शोधतो मी त्याच जागी पुन्हा पुन्हा
जाताना तू तुझ्यासवे वळलेली एक  वाट

दोन घास कसेबसे आणि दोन घोट पाणी
पोटातल्या भुकेपुढे हरलेली एक वाट

चढ-उताराची लय जपताना गेले वय
वाट पाहताना तळमळलेली एक वाट

अपघात जखमा नि आसवे आक्रोश टाहो
जागोजागी रक्त भळभळलेली एक वाट

दिसोदिस मासोमास सालोसाल युगे युगे
मातीत नि माणसात रुजलेली एक वाट

नादी कोणाच्या लागून खुळ्यासारखी वागून
रस्ता सोडून स्वतःचा ढळलेली एक वाट

पोर चालली सासरी सोडुनी बापाच्या उरी
वाळ्या-पैंजनात खुळखुळलेली एक वाट

प्रसवाच्या वेदनेत सृजनाच्या चाहुलीत
एका शब्दासाठी पानी अडलेली एक वाट

- विशाल (२८/०३/२०१९)

Wednesday, March 20, 2019

पदरावरचे चांदणे

गाली खुलते तुझ्या हे द्वाड चांदणे
भुरळ पाडते मना लबाड चांदणे

उठले रोमांच कसे यौवनावरी
रुजले देहात का उफाड चांदणे

झोपडीत चंद्रमौळी काय मागणे
कवडश्यात थाटू दे बिऱ्हाड चांदणे

छळते मजला तवभवती लपेटुनी
बांधू काय यत्ने उनाड चांदणे

कोरड्या या भाकरीत चंद्र कोरडा
मिसळून चटणीत जरा वाढ चांदणे

जरी न देई भाव कुणी फारसा तया
कवीस मात्र भासते घबाड चांदणे

दे जागा दावूनी निशापतीस त्याची
ये अशी खुल्या उन्हात पाड चांदणे

कासावीस जीव चकोरापरी पिसा
थोडे पदरावरुन तू झाड चांदणे

कारण अवसेचे सांगू नको बापाला
बाळ निजे माझे तू धाड चांदणे

(निशब्द पाहते नि सोसते गुन्हे किती
भ्याड चांदणे किती मुर्दाड चांदणे

कुठे जरा आसक्त चंद्र टाकता नजर
खुळे तिथेच थाटते बिऱ्हाड चांदणे

जो तो घेतोय रे जमतोय तसा वाटा
तुही जमल्यास ओरबाड चांदणे )

- विशाल (२०/०३/२०१९)

Saturday, February 23, 2019

राडा

काल रातीला मोठा राडा झाला
धुतले गाढव त्याचा घोडा झाला

तसा शहाणा माणूस होता फार
शब्दामध्ये अडकला वेडा झाला

देवावरती भजन लिहाया बसलो
देव शिवाजी मग पोवाडा झाला

अतिशयोक्ती यास म्हणू की उपमा
हृदय चोरीता म्हणे दरोडा झाला

बाटली संपली दुःख शिगेला होते
शब्द दारू अश्रूंचा सोडा झाला

लक्ष्मीला विसरून सरस्वतीला पुजले
यशात माझ्या माझा खोडा झाला

हसली आणि म्हणाली थॅंक्यु दादा
स्वप्नांचा क्षणात चुराडा झाला

- विशाल (२३/०२/२०१९)

Sunday, February 10, 2019

अंगाई

घाव जेवढे दिले जगाने साऱ्यांची उतराई व्हावी
हृदय चिरून रक्ताचे ओघळ येता त्याची शाई व्हावी

गर्भातील नाळीशी आपले नाते दैवीच असते पण
टिळा धुळीचा भाळी लावत भूमीचीही आई व्हावी

काळ ठराविक साऱ्यांचा तरी इथे प्रवासी असे कसे
पोहचायाला वेळ असावा पण निघण्याची घाई व्हावी

देऊ न शकल्या गुलाबांचा रात्रीला गुलकंद करावा
गोडी टिकून रहावी थोडी पैशाची भरपाई व्हावी

कशास वेचू गंधपुष्प वेगळे तुझ्या गजऱ्यासाठी
तुझ्या कुंतली रानफुलांची गुलाब चाफा जाई व्हावी

प्रत्येकाला दुसऱ्यामध्ये दिसतो एक माळ उजाड
कुणा वाटते स्वताच्या मनी एखादी आमराई व्हावी ?

सुखदुःखाचे शेर लिहावे अवघे जीवन गाणे व्हावे
चिरनिद्रेची वेळ आल्यावर मरणाची अंगाई व्हावी

-विशाल (११/०२/२०१९)

Sunday, January 27, 2019

स्वप्नांची गोष्ट

कुठे होते नशा आता पिल्यावर भांग स्वप्नांची
किती पेलायची ओझी शिरी अथांग स्वप्नांची

क्षणासाठीही नव्हती ती नजर नजरेस भिडलेली
रात्रभर संपली नाही पुढे ती रांग स्वप्नांची

किती हा घाम गाळावा किती हे रक्त आटवावे
इथे भरतात का पोटे कधी तू सांग स्वप्नांची

गावची वेसही साधी कधी ना लांघली ज्याने
कशी पोहचे नभाच्या पार त्याची ढांग स्वप्नांची

किती ओसाडला तो पार जेथे तोडले नाते
हसूनी त्याच वृक्षावर शवे मग टांग स्वप्नांची

भरवश्यावर कुणी मारू नये पोकळ बढाया
बसता लाथ बघ जाहलीच पांगापांग स्वप्नांची

कोंबडा झाकुन कुणी केला गजर बंद
आली नेमकी पहाटे गुलाबी बांग स्वप्नांची

नशीबास पाहतो नेहमी स्वप्ने आठवता मी
मग कीव येते मज अशा विकलांग स्वप्नांची

- विशाल (२८/०१/२०१९)

Thursday, January 17, 2019

देव्हारा

तिचा सुगंधही उडवून नेई तिच्यासवे वारा
पहा निघे ती घरातून अत्तर तरी फवारा

वाट पाहिली शकुनांची मी तिच्या उत्तरासाठी
नाही  म्हणता तिने खळकन तुटला ना तारा

उभा ठाकला जगापुढे लेखणी धरून हाती
पण शाईच्या किमतीपायी हरला बेचारा

बांधा कडीकुलपात हृदय लावा खडा पहारा
मोहाच्या त्या क्षणी नेमके देते गुंगारा

कंटाळून जगण्याला झालो असतो संन्याशी
दोन चिमुकले पाहून डोळे फिरलो माघारा

पटविण्याचा प्रश्न गहन पोरास पाटलाच्या
आजकालच्या मुली मागती आधीच सातबारा

मी कुठे सुरुवात केली सांगण्या कहाणी
डोळ्यात का तुझ्या गं आधीच अश्रुधारा

इतके झाले घट्ट आता या दुःखाशी नाते
सुख बहुधा पाहून दुरूनच करते पोबारा

ढेकरसुद्धा गिळला जातो पचवूनिया चारा
त्याशिवाय का असला लालू येतो आकारा

प्रत्येकाची आपली आपली दृष्टी पाहण्याची
कुणास दिसते गुहा वा ढोली, कोणास निवारा

ना वाटते कधीही मिळणार तव इशारा
ना वाटते कधी हा सरणार खेळ सारा

पूजतात जिथे आईवडिलांना दैवताप्रमाणे
घरी अशा प्रत्येक कोपरा असतो देव्हारा

- विशाल (१८/०१/२०१९)

Friday, January 11, 2019

कल्पांत

सोडली लावायची मी जात आता
घ्या मला कोणीतरी कळपात आता

प्यायचो तेव्हा कुठे झाले दगे ? पण
ग्लास भरलेलाच करतो घात आता

हारण्याची ही खरोखर हद्द झाली
सावलीही देत आहे मात आता

उरातला बारुद गेला भिजून कधीचा
फुसफूसते निव्वळ जिव्हेची वात आता

आठवणही येत नसावी तिजला माझी
मीही झिडकारतोच की एकांत आता

पाहून पिझ्झा बर्गर घेते धाव तान्हुले
भात मऊ, चिऊकाऊही ना खात आता

पोसत होता बाप तोवरी ऐष होती
रोजचेच भागविण्याची भ्रांत आता

जितके हासू दाटून येते चेहऱ्यावरी
तितके रण रक्ताळत जाते आत आता

काळजी सोडा जगाची.. हात जोडा
समीप येऊन ठाकला कल्पांत आता

काढशी कसले गळे आता विशाला
ऐकणारे झोपले बघ शांत आता

- विशाल (११/०१/२०१९)

Tuesday, September 11, 2018

तुझे नाव

इतके अलगद उच्चारावे नाव तुझे ओठाने
एकाच शब्दामध्ये सामावून गावे अवघे गाणे

काना होऊन वीज रहावी खडीच भूमीवरती
मात्र्याने मग नभासमोर खोटेच द्यावे बहाणे

अनुस्वाराचे टपोर मोती अंगठित सजवावे
रेखीव कोरावीत तयास्तव अर्धचंद्र कोंदने

पाय मोडल्या अक्षरांनी मारावी तिरकी गिरकी
ऊकाराने रुणझुणावे पायात बनून पैंजणे

नदी वळवावी कडेकडेने रफार वेलांटीच्या
विसर्ग घेऊन पुरी सजावी उर्वरित व्यंजने

हरेक वळण, गाठ नि कोन मनामध्ये ठसावा
नाव उमटता सुटून जावे जिंदगीचे उखाणे

-- विशाल (११/०९/२०१८)

Wednesday, August 8, 2018

निरोपाच्या क्षणी मन रेंगाळले क्षणभर

निरोपाच्या क्षणी मन रेंगाळले क्षणभर
शेष राखेला पुन्हा मी जाळले क्षणभर

प्रभाव म्हण हा तुझा वा माझी मजबुरी
कायदे पण डोळ्यांचे मी पाळले क्षणभर

वाया नाही गेली मेहनत तुझ्या बहाण्यांची
खरे सांगतो मीही अश्रू ढाळले क्षणभर

काट्यांचे मी ताज तुझ्या घातले सुखाने पण
गुलाबही माझे कुठे तू माळले क्षणभर ?

झेलताना सरी अघोरी तप्त जाणिवांच्या
तुला स्मरूनी भोवताल गंधाळले क्षणभर

-विशाल (०८/०८/२०१८)

Saturday, August 4, 2018

एवढा कसला खुलासा चालला आहे

एवढा कसला खुलासा चालला आहे
मी कुठे माझा गुन्हा नाकारला आहे

लढून मेला तो कधी न हारला रणी
पळून जाणारा कधीचा वारला आहे

तुलाही जाताना कसे ना वाटले काही
दिवस भर दुपारी अंधारला आहे

कापरासम जळलो नुरलो जराही
समीधेत भाव माझा वधारला आहे

कसली करतो काळजी तू पाप पुण्याची
("संभवामी युगे युगे" तो बोलला आहे )

- विशाल (०५/०८/२०१८)

Friday, June 8, 2018

फलीत

पाळते तू टाळतो मी ही जगाची रीत का
जी बनवणाऱ्यास होता भेटला प्रेषित का

काय त्या सांजेस त्याचे शब्द होते संपले
अर्धवटसे वाटते आहे मला हे  गीत का

भंगले याच्यात काही खंगले याच्यात काही
दंगले होते जयात ही ती अघोरी प्रीत का

नाक डोळे ओठ कुंतल वर्णिले गेले किती
नाद नाही हो जयाविन कान दुर्लक्षित का

घाव सोसून देव होतो वेदनेतून हो सृजन
अन दुःखी होताच मन जन्म घे संगीत का

खोडले तव नाव आणि वाचली कविता पुन्हा
तीच कविता भासते आहे अशी विपरीत का

हा नव्याने जन्म आहे या नव्या दुनियेमधे
तू तरीही बैसली कित्ता जुना गिरवीत का

बंदी झाली बंदी गेली वाढली किंमत जरा
जे खिशाला परवडेना ते  म्हणू जनहित का

उतरता उन्माद कळले एकटाच रणांगणी
मित्र नाही आप्त नाही ही म्हणावी जीत का

ओळ आहे खूप साधी वाच अन सोडून दे
शोधते आहे तयातील अर्थ तू गर्भित का

दूर तू अन दूर मी राहिली कुठली कमी
भेट ना घडे या जन्मी ही अंतरे शापित का

पाहणी केली तयांनी साक्ष घेतली नोंदवून
काढले फोटो.. निघाले.. पुढे लालगी फीत का

धुतल्यानंतर थाळीे तू ही घे तपासून एकदा
त्यात कृष्णाच्या नावाचे उरले आहे शीत का

अग्नी परीक्षा देताना वदली सीता रामाला
जपले शील तुझ्यास्तव हे त्याचे फलीत का

- विशाल (०८/०६/२०१८)
In between Pune to Karad

Friday, June 1, 2018

पदर

आयुष्या मला तुझी खबर मिळू दे
केलेल्या सर्व नोंदीची बखर मिळू दे

प्रेमरोगी कधी होत नाही बरा
औषधाच्या नावावर जहर मिळू दे

जन्म जावो उभा वाळवंटी फिरून
अंत समयी परी तुझे शहर मिळू दे

काट मारल्या स्वप्नांची खाडाखोड सारी
कागद कोरा कराया रबर मिळू दे

नको ती ठाम काळ्या धोंड्यावरली रेष
मिळणारा हर क्षण जर-तर मिळू दे

वाट पंढरीची सरता सरे ना झाली
विठुनामी अमृताचा गजर मिळू दे

मंजूर आहे मरण अगदी या क्षणीही
एक तुझी हळहळती नजर मिळू दे

किनाऱ्यावर आता नाही राहिली मजा
खोल आत ओढून नेणारी लहर मिळू दे

सात जन्म संपत आले गोष्ट तरी बाकी
सोबतीचा अजून एखादा प्रहर मिळू दे

काहीच यातले वा नको तुझ्या कुशीत
लपायला तुझा फक्त आई पदर मिळू दे

- विशाल (०१/०६/२०१८)
From Pune, all the way to Karad

Wednesday, May 30, 2018

तू गेल्यापासून

शब्दही ना अस्फुटसा या मुखात आलेला
कर अजून वार ऊरी जीव नाही गेलेला

आठवणींना उराशी बांधून मी जगलेलो
अखेरीला साथ राहण्याचा वाद केलेला

ओढूनिया सहज तुटे हा नव्हे असा बंध
दाव तरी जोर किती तू उसना आणलेला

जाणूनिया जग सारे ठेवली ना जाण माझी
हे ही जाणले मी नाही मी किती अजाणलेला

तुकड्यांना हृदयाच्या दोष देती सर्व आता
तुटण्या आधीच का ना कोणी त्यास बोललेला

बरसत आहे अजून सर या नयनामधून
अन गेल्यापासून तू समुद्रही उधणालेला

-विशाल (१५/१२/२००७)