एखाद्या अन्नपूर्णेच्या हातातून भाजीत उतरणारी चव अगदी शेवटच्या थेंबापर्यंत चाखता यावी म्हणून बोटे चाटूनपुसून स्वच्छ करण्यातली गम्मत ... हात खराब होऊ नये म्हणून एका हातात चपातीचा तुकडा घेऊन दुसऱ्या हातातील चमच्याने त्यावर अलगद भाजी ठेवणाऱ्या आणि भातात वरण/आमटी/रस्सा टाकून तो हाताने कालवण्याऐवजी चमच्याने वरचेवर हलवून खाणाऱ्याला कधीच समजणारच नाही ...
(मेस मध्ये समोरच्या व्यक्तीला असे खाताना पाहिले कि हसावे कि हळहळावे तेच समजत नाही)

विशाल (२३. ११. २०१२, ठाणे)

मैंने एकबार ख्वाबसे कहा

 मैंने एकबार सुबह आँख खुलनेसे पहले ख्वाबसे कहा -
"अगर आ रहे हो तुम, तो कुछ देर और सो लेता हू"

ख्वाब ने कहा -
"देख लो तुम्हारी मर्जी।
मैं आ तो जाऊँगा मगर भा जाऊं ये बोल नहीं सकता।

हो सकता है मैं तुम्हे ले जाऊं ऊँचे आसमान में चाँद पर या फिर समंदर की गहराईमे
या छोड़ दू वीरानेमे या डुबो दू तन्हाई में
देख लो तुम्हारी मर्जी।
मैं आ तो जाऊँगा मगर ....

हो सकता है मैं छेड़ दू वही धून फिरसे जो तुम गुनगुना रहे थे दिनभर
मिला दू उससे जिसे देखा था कल साबुन की ad में टीवीपर
या फिर से उभार दू कोई याद जो दिल के कोने में थी दफ़न पड़ी
दिखा दू वो खामोशीसे मुड़ा चेहरा, जुदाई की वो घडी
देख लो तुम्हारी मर्जी।
मैं आ तो जाऊँगा मगर ....

हो सकता है मैं प्यारा लगू या न्यारा
सुहाना लगू या डरावना
ये ना मेरे बस में है न तुम्हारे
मैं आ तो जाऊँगा मगर ....
देख लो तुम्हारी मर्जी।
"

नींद नहीं आती ... आजकल आँख बड़ी जल्दी खुल जाती है ..

-- विशाल (२१/१०/२०१६)

हल्ली मी एकटा नसतोच बहुधा

हल्ली मी एकटा नसतोच बहुधा ...
अगदी तिची आठवण नसली तरी सोबत असतेच कोणी ना कोणी ... भटसाहेब ग्रेस गुलजार आदी
कधी भटसाहेब गुणगुणत असतात सरणावर जाताना कळलेली गझल ...
कधी ग्रेस सांगत असतात न संपणाऱ्या भयाचा अर्थ किंवा ती गेली तेव्हाची गोष्ट ..
कधी गुलजार आसुसलेले असतात मराठीत येण्यासाठी ...
कधी शैलेंद्र गीत लिहितात मुकेश ते म्हणून दाखवतात तर कधी रफीसाहेबांच्या आवाजावर मी आणि शम्मी मान डोलावतो...
बऱ्याचवेळा असेही होते कि एखादा न आठवलेला किंवा माहीतच नसलेला अनामिक आवाज पूर्ण प्रवासात साथ देतो.. एकच गाणे पुन्हा पुन्हा म्हणून दाखवतो जणू काही आयुष्य त्या सुरवात आणि शेवटात थांबलंय...
.
.
हल्ली मी एकटा नसतोच बहुधा ... सोबत असतेच कोणी ना कोणी..

--- विशाल (०३.०८.२०१६)

त्यादिवशी सापशिडीच्या खेळात

आठवतं.. त्यादिवशी सापशिडीच्या खेळात २ चे दान पडून, ९८व्या घरातल्या सापाने मला खाल्ले होते. आणि ६७व्या घरावर घसरलो होतो मी ...
किती  खळखळून हसली होतीस. आणि पुढे खेळण्याऐवजी दिलीस एक मोठी जांभई. म्हणालीस झोप आलीये रे खूप, शिल्लक डाव नंतर खेळू. ...
.
.
.
अजूनही तो डाव अर्ध्यावरच आहे....
तो बोर्ड, ते फासे.. सापडत नाहीयेत आता ...
आणि तूही ...
डाव अर्ध्यावर आहे ... अजूनही ..

-- विशाल (०२.०८.२०१६)