Friday, July 19, 2019

तरळले लोचनी आसू तिला हसवून जाताना

तरळले लोचनी आसू तिला हसवून जाताना
उरली वीण थोडी जन्म हा उसवून जाताना

न झाला हात कातर क्षणभरी थरथर सुद्धा नाही
न काही वाटले, खंजीर उरी धसवून जाताना ?

निघाली भेट कपटी जी सुगंधी वाटली तेव्हा
विषारी माळली होती फुले .. फसवून जाताना

तुटतो जीव, पाऊल रोज अडते उंबऱ्यामध्ये
पिलांना एकटे घरट्यामध्ये बसवून जाताना

देणे मातीचे आतातरी फिटले असेल बहुधा
रित्या हातीच गेला गाव तो वसवून जाताना

विना जाणीव घडलेले असे गारुड होते ते
पुंगीत गुंगले सारे ...साप डसवून जाताना

कुणी माळी महार कुणी इथे झाले तुका वाणी
मनावर भाव विठ्ठलमय असा ठसवून जाताना

- विशाल (१९/०७/२०१९)

Wednesday, June 19, 2019

फुलांचा बेत

देणे सुगंध, जोवर निर्माल्य होत नाही
बाकी तसा फुलांचा विशेष बेत नाही

तिची कट्यार आहे छातीत रुतून किंचित
जी आत जात नाही बाहेर येत नाही

तोडून बंध कुठल्या चकव्यात पाडले तू
रस्ता तुझ्याकडे मज कुठलाच नेत नाही

मीही कधी न त्यांच्या गर्दीत झालो सामील
त्यांनी कधीच मजला धरले जमेत नाही

कुठला धरू पुरावा तोडू कसा भरवसा
तुकडेच हे चितेवर अखंड प्रेत नाही

कर्जात शेत आमुचे लाटालही परंतु
रक्तातूनी मरेतो जाणार शेत नाही

आता जगास देऊ कुठला नवा बहाणा
तीही कवेत नाही... मीही नशेत नाही..

- विशाल (१९/०६/२०१९)

Saturday, June 8, 2019

धुळीची गोष्ट

सोसाट्याचा वारा आला
धूळ उडाली हवेत
पण येणे ठरलेले
याच भूमीच्या कवेत

धूळ आसमानी गेली
ढगासोबत मिळाली
झाला जोराचा पाऊस
सारी बंधने गळाली

वीज कडाडली मोठी
आला काळोख दाटून
जड होऊन आताशा
गेला ढगही फाटून

ढगा धूळ पेलवेना
दिले सोडून धुळीला
दंभ ढोंग त्या ढगाचे
आता कळले धुळीला

धूळ धरेवर आली
आसवांचा पूर झाला
मातीनेच दिला आसरा
ढग जेव्हा दूर पळाला

- विशाल (१९/०५/२००५)

एक आणखी प्याला

खाली झाला प्याला साकी
भर पुन्हा एकवार जाम
धुंदीत याच्या बुडल्यानंतर
होतील दुःखे सारी तमाम

विसरू दे आता जगाला
बुडवू दे मदिरेत त्याला
विसरतो मीही स्वतःला
पिऊन आणखी एक प्याला

जाणिवांच्या अक्षरावर
पसरू दे स्याही नशेची
रात्र सरो प्याल्यात अशी की
नको ती जुनी याद कशाची

आजच्याच या रात्रीसाठी
उठू दे सारी दारूबंदी
तुझ्या नशिल्या नयनामधुनी
वाढू दे प्याल्यातील धुंदी

जड जाहले नेत्र तरीही
आहे तुझीच मूर्ती समोर
ये जवळ ये पुन्हा आणिक
अखेरचा हा प्याला भर

- विशाल (०२/१२/२००५)