एक वाट

प्रत्येकाच्या नशिबात मळलेली एक वाट
स्वतःची स्वतःसही न कळलेली एक वाट

क्षितीजाच्या पार जाते आकाशाला कवे घेते
पायाखाली धूळ खात पडलेली एक वाट

अजूनही शोधतो मी त्याच जागी पुन्हा पुन्हा
जाताना तू तुझ्यासवे वळलेली एक  वाट

दोन घास कसेबसे आणि दोन घोट पाणी
पोटातल्या भुकेपुढे हरलेली एक वाट

चढ-उताराची लय जपताना गेले वय
वाट पाहताना तळमळलेली एक वाट

अपघात जखमा नि आसवे आक्रोश टाहो
जागोजागी रक्त भळभळलेली एक वाट

दिसोदिस मासोमास सालोसाल युगे युगे
मातीत नि माणसात रुजलेली एक वाट

नादी कोणाच्या लागून खुळ्यासारखी वागून
रस्ता सोडून स्वतःचा ढळलेली एक वाट

पोर चालली सासरी सोडुनी बापाच्या उरी
वाळ्या-पैंजनात खुळखुळलेली एक वाट

प्रसवाच्या वेदनेत सृजनाच्या चाहुलीत
एका शब्दासाठी पानी अडलेली एक वाट

- विशाल (२८/०३/२०१९)

पदरावरचे चांदणे

गाली खुलते तुझ्या हे द्वाड चांदणे
भुरळ पाडते मना लबाड चांदणे

उठले रोमांच कसे यौवनावरी
रुजले देहात का उफाड चांदणे

झोपडीत चंद्रमौळी काय मागणे
कवडश्यात थाटू दे बिऱ्हाड चांदणे

छळते मजला तवभवती लपेटुनी
बांधू काय यत्ने उनाड चांदणे

कोरड्या या भाकरीत चंद्र कोरडा
मिसळून चटणीत जरा वाढ चांदणे

जरी न देई भाव कुणी फारसा तया
कवीस मात्र भासते घबाड चांदणे

दे जागा दावूनी निशापतीस त्याची
ये अशी खुल्या उन्हात पाड चांदणे

कासावीस जीव चकोरापरी पिसा
थोडे पदरावरुन तू झाड चांदणे

कारण अवसेचे सांगू नको बापाला
बाळ निजे माझे तू धाड चांदणे

(निशब्द पाहते नि सोसते गुन्हे किती
भ्याड चांदणे किती मुर्दाड चांदणे

कुठे जरा आसक्त चंद्र टाकता नजर
खुळे तिथेच थाटते बिऱ्हाड चांदणे

जो तो घेतोय रे जमतोय तसा वाटा
तुही जमल्यास ओरबाड चांदणे )

- विशाल (२०/०३/२०१९)

राडा

काल रातीला मोठा राडा झाला
धुतले गाढव त्याचा घोडा झाला

तसा शहाणा माणूस होता फार
शब्दामध्ये अडकला वेडा झाला

देवावरती भजन लिहाया बसलो
देव शिवाजी मग पोवाडा झाला

अतिशयोक्ती यास म्हणू की उपमा
हृदय चोरीता म्हणे दरोडा झाला

बाटली संपली दुःख शिगेला होते
शब्द दारू अश्रूंचा सोडा झाला

लक्ष्मीला विसरून सरस्वतीला पुजले
यशात माझ्या माझा खोडा झाला

हसली आणि म्हणाली थॅंक्यु दादा
स्वप्नांचा क्षणात चुराडा झाला

- विशाल (२३/०२/२०१९)

कविता बिविता

तो दाटून ये घननीळ पाडून मनाला पीळ
दुरात शांतता मोठी पण भोवताल व्याकुळ
भरण्यास भावना सागर मी पानावर पाझरतो
म्हणतात उगाचच लोक मी कविता बिविता करतो

प्रश्नातच दडली घुसमट उत्तरी शक्यता धुरकट
जीव इतका हताशलेला की निव्वळ भरकट भरकट
शून्याच्या मागे पळतो लेखणीमधून ओघळतो
म्हणतात उगाचच लोक मी कविता बिविता करतो

तिज काही समजत नाही मग मौन पाळतो मीही
तिकडे कागद निस्तब्ध तर इकडे चौखूर स्याही
ही अबोल भरता ओंजळ एखादा शब्द निसटतो
म्हणतात उगाचच लोक मी कविता बिविता करतो

या सरळ साकड्या कविता या वेड्यावाकड्या कविता
माझ्याहून किती निराळ्या रांगड्या फाकड्या कविता
मी लिहितो कुजबुज केवळ लोकांस भाव सापडतो
म्हणतात उगाचच लोक मी कविता बिविता करतो

- विशाल (१२/०२/२०१९)