Tuesday, May 8, 2018

लिखाण

इतरांस जरा अंजान लिहिला होता
पण शेर तसा बेभान लिहिला होता

कुठे ऐकली? कधी? फुलांची गाथा
(मी लिहिताना तर प्राण लिहिला होता)

अर्थ समजून तू केलीस वाहवाही
(जाणूनबुजून आसान लिहिला होता)

आरोप जाहला पक्षपाताचा जरी
मी एकजातच समान लिहिला होता

बोधप्रद म्हणू कसे हे आत्मचरित्र
मी तर माझा अपमान लिहिला होता

बदनाम करून जाळला जयांनी लेख
नंतर ते वदले छान लिहिला होता
- विशाल (२९/०६/२००८)

Monday, May 7, 2018

गोंधळ

रंगतात चर्चा चौघीजणीत माझ्या
का तू अजूनही आठवणीत माझ्या

सरी दुःखाच्या पुरत्या ओसरल्या कोठे
गळतो मी रोज वळचणीत माझ्या

गझला नि लावण्या दिल्या मी किती तुला
हाती निदान दे तू सुनीत माझ्या

लोक मला बोलती शांततेचा पुजारी
मनात आत चालू गोंधळ नित माझ्या

मदतीचा हात दिला ज्यांना, त्यांनीच आज
तोंडे हो फिरवली अडचणीत माझ्या

वार्षिकेत प्रगतीच्या नको सोडू वाफा
पास तरी हो आधी चाचणीत माझ्या

तहानल्या जीवाची हाक ऐकली आणि
पाणी ओतले त्यांनी चाळणीत माझ्या

घामाचे पीक माझे कापून नेले कोणी
उरला कडबाच फक्त कापणीत माझ्या

मराठी, कला, शास्त्रे घेऊनि गेलो पुढे
का हे आले मागे बीजगणित माझ्या

शरण जाऊनि जीवाचे दान मिळविले पहा
राहिलो मी एकटाच छावणीत माझ्या

विरहाच्या अश्रूंचा पुर ओसरून गेला
आता तुझा निवास पापणीत माझ्या

दाग दागिने वस्त्रे ओरबाडूनी नेली
नेले पण मला न कोणी वाटणीत माझ्या

करण्या पापे भस्म होईल ज्याचा वणवा
निखारा असे कुठे तो अग्नीत माझ्या

कितीच खून पाडले । जिंकल्या किती लढाया
बळ सहस्त्र समशेरींचे लेखणीत माझ्या

दंश करणारा आता मी सर्प कुठे शोधू
मी साप पाळतोय अस्तनीत माझ्या

शब्दगंध नसे ज्यांना तेच बरळले पुढे
"कविता झाली नाही धाटणीत माझ्या"
- विशाल (२७/०५/२००८)

Friday, May 4, 2018

सांज

सांज स्वर्ण गात्रांची दरवळ
सांज धुंद प्रणयाची हिरवळ
सांजेमध्ये मने गुलाबी
सांज तरी का सावळ सावळ

सांज जीवाला लावून हुरहूर
सांज मनातून उठवून काहूर
सांज रात्रीची असून सुरावट
सांज कधीच ना बेसूर भेसूर

सांज ओंजळीत भरून घ्यावी
सांज थेंबथेंबांनी प्यावी
सांज सयीतून छळे तनुला
सांज कस्तुरी औषध लावी

सांज कधीतरी खवळून रक्त
सांज कधीतरी शांतचित्त
सांज धरे हर रूप आगळे
सांज आरक्त नि सांज विरक्त

सांजेवर विरहाची छाया
सांज समीप आणते प्रिया
सांज कशी हो अपराधी
सांज सजा की सांज दया

-विशाल (१७/०३/२०१०)

खरी वाटते पूरी वाटते

खरी वाटते, पूरी वाटते, जवळ असून ती दूरी वाटते

भितो तुला मी, नको मजवरी ऐशी रागावूस प्रिये
क्षणभर समशेरीसम मजला तुझ्या हातची सूरी वाटते

हरेक सुंदरी समोर असता, हीच फक्त माझ्यासाठी पण
हवेत विरते, कणी न उरते, जातच ही कर्पूरी वाटते

सारे लिहिले, तारे लिहिले, शेवट ना परी मनासारखा
तुझे नाव टाळतो म्हणूनच गोष्ट जरा अधुरी वाटते

तू असताना सुचे न काही, आठवांनी पण भरे वही
काय करू मी? हाय! तुझ्याहून याद तुझी कस्तुरी वाटते

सखे आज तू मला तुझे नि गगनाचे या नाते सांग
कशी तुझ्यासोबत असताना , सांज अजून सिंदूरी वाटते

कानामध्ये रुंजी घालत आहे अजून होकार तुझा
आता वाजू दे काही मजला ती कृष्णाची बासुरी वाटते

काय तुझी एकेक अदा.. जग होय फिदा त्यावरी परी
हृदयतोडीतील सहजपणाची अदा थोडीशी बुरी वाटते

-विशाल (०७/११/२००९)